196. Hadis
الثالث عشر : عن ابن مسعود رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( إنَّ أوَّلَ مَا دَخَلَ النَّقْصُ عَلَى بَنِي إسْرَائِيلَ أنَّهُ كَانَ الرَّجُلُ يَلْقَى الرَّجُلَ ، فَيَقُولُ : يَا هَذَا، اتَّقِ الله ودَعْ مَا تَصْنَعُ فَإِنَّهُ لاَ يَحِلُّ لَكَ ، ثُمَّ يَلْقَاهُ مِنَ الغَدِ وَهُوَ عَلَى حَالِهِ ، فَلا يَمْنَعُهُ ذلِكَ أنْ يَكُونَ أكِيلَهُ وَشَريبَهُ وَقَعيدَهُ ، فَلَمَّا فَعَلُوا ذلِكَ ضَرَبَ اللهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ )) ثُمَّ قَالَ : { لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ كَانُوا لا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ تَرَى كَثِيراً مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ } - إِلَى قوله - { فاسِقُونَ } [ المائدة : 78- 81 ] ثُمَّ قَالَ : (( كَلاَّ، وَاللهِ لَتَأمُرُنَّ بالمَعْرُوفِ ، وَلَتَنْهَوُنَّ عَنِ المُنْكَرِ ، وَلَتَأخُذُنَّ عَلَى يَدِ الظَّالِمِ ، وَلَتَأطِرُنَّهُ عَلَى الحَقِّ أطْراً ، وَلَتَقْصُرُنَّه عَلَى الحَقِّ قَصْراً ، أَوْ لَيَضْرِبَنَّ اللهُ بقُلُوبِ بَعْضِكُمْ عَلَى بَعْضٍ ، ثُمَّ ليَلْعَننكُمْ كَمَا لَعَنَهُمْ )) رواه أَبُو داود والترمذي ، وَقالَ : (( حديث حسن )) . هَذَا لفظ أَبي داود ، ولفظ الترمذي ، قَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( لَمَّا وَقَعَتْ بَنُو إسْرَائِيلَ في المَعَاصي نَهَتْهُمْ عُلَمَاؤهُمْ فَلَمْ يَنْتَهُوا ، فَجَالَسُوهُمْ في مَجَالِسِهمْ ، وَوَاكَلُوهُمْ وَشَارَبُوهُمْ ، فَضَربَ اللهُ قُلُوبَ بَعضِهِمْ بِبعْضٍ ، وَلَعَنَهُمْ عَلَى لِسانِ دَاوُد وعِيسَى ابنِ مَرْيَمَ ذلِكَ بما عَصَوا وَكَانُوا يَعتَدُونَ )) فَجَلَسَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم وكان مُتَّكِئاً ، فَقَالَ : (( لا ، والَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ حَتَّى تَأطِرُوهُمْ عَلَى الحَقِّ أطْراً )) . قوله : (( تَأطِرُوهم )) : أي تعطفوهم . (( ولتقْصُرُنَّهُ )) : أي لتحبِسُنَّه .
On üçüncüsü: İbn Mes'ûd radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İsrâiloğulları arasına eksikliğin ilk girişi şöyle oldu: Bir adam başka bir adama rastlar ve ‘Bre adam! Allah'tan kork ve yaptığın işi bırak; çünkü bu sana helâl değildir’ derdi. Ertesi gün ona yine aynı hâlde rastlar, fakat bu durum onunla birlikte yiyip içmesine ve düşüp kalkmasına engel olmazdı. Onlar böyle yapınca Allah da kalplerini birbirine benzetti.” Sonra şu âyeti okudu: { لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ كَانُوا لا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ تَرَى كَثِيراً مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ } “İsrâiloğullarından inkâr edenler, Dâvûd ve Meryem oğlu Îsâ'nın diliyle lânetlendiler. Bu, baş kaldırmaları ve haddi aşmaları sebebiyleydi. İşledikleri herhangi bir kötülükten birbirlerini vazgeçirmeye çalışmazlardı. Yaptıkları şey ne kötüydü! Onlardan birçoğunun, inkâr edenleri dost edindiklerini görürsün. Nefislerinin kendileri için önceden hazırladığı şey ne kötüdür!” -şu kavline kadar:- { فاسِقُونَ } “...fâsıklardır.” [Mâide 5/78-81]. Sonra şöyle buyurdu: “Hayır! Vallahi ya iyiliği emreder, kötülükten nehyeder, zalimin elini tutar, onu hakka çevirir ve hak üzerinde tutarsınız; ya da Allah kalplerinizi birbirine benzetir, sonra onlara lânet ettiği gibi size de lânet eder.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş; [Tirmizî] “Hasen bir hadistir” demiştir. Bu, Ebû Dâvûd'un lafzıdır. Tirmizî'nin lafzı ise şöyledir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İsrâiloğulları günahlara dalınca âlimleri onları nehyetti, fakat vazgeçmediler. Buna rağmen âlimler onların meclislerinde onlarla birlikte oturdular, onlarla beraber yiyip içtiler. Bunun üzerine Allah kalplerini birbirine benzetti ve baş kaldırmaları ve haddi aşmaları sebebiyle Dâvûd ve Meryem oğlu Îsâ'nın diliyle onlara lânet etti.” Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem yaslanmakta iken doğrulup oturdu ve şöyle buyurdu: “Hayır! Nefsim elinde olana yemin olsun ki, siz onları tam anlamıyla hakka çevirmedikçe [bu azaptan kurtulamazsınız].” Hadiste geçen te'tırûhüm (تَأطِرُوهم) “onları çevirirsiniz” demektir. Ve-leteksurunnehû (ولتقْصُرُنَّهُ) ise “onu tutarsınız” demektir.