43. Hadis
وعن أنسٍ رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( إِذَا أَرَادَ الله بعبدِهِ الخَيرَ عَجَّلَ لَهُ العُقُوبَةَ في الدُّنْيا ، وَإِذَا أَرَادَ اللهُ بِعَبدِهِ الشَّرَّ أمْسَكَ عَنْهُ بذَنْبِهِ حَتَّى يُوَافِيَ بِهِ يومَ القِيَامَةِ )) . وَقالَ النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم : (( إنَّ عِظَمَ الجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ البَلاَءِ ، وَإنَّ اللهَ تَعَالَى إِذَا أَحَبَّ قَوْماً ابْتَلاَهُمْ ، فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرِّضَا ، وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السُّخْطُ )) رواه الترمذي ، وَقالَ: (( حديث حسن )).
Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah kulu için hayır dilediğinde onun cezasını dünyada peşin verir. Allah kulu için şer dilediğinde ise kıyamet günü onu günahıyla tam olarak huzuruna çıkarıncaya kadar günahının cezasını erteler.” Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem yine şöyle buyurdu: “Mükâfatın büyüklüğü belânın büyüklüğü iledir. Şüphesiz Allah Teâlâ bir topluluğu sevdiğinde onları sınar; kim razı olursa ona rıza vardır, kim de hoşnutsuzluk gösterirse ona gazap vardır.” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir.