249. Hadis
وعن أمِّ كُلْثُوم بنت عُقْبَة بن أَبي مُعَيط رضي الله عنها ، قَالَتْ : سمِعتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، يَقُولُ : (( لَيْسَ الكَذَّابُ الَّذِي يُصْلِحُ بَيْنَ النَّاسِ فَيَنْمِي خَيراً ، أَوْ يقُولُ خَيْراً )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . وفي رواية مسلم زيادة ، قَالَتْ : وَلَمْ أسْمَعْهُ يُرْخِّصُ في شَيْءٍ مِمَّا يَقُولُهُ النَّاسُ إلاَّ في ثَلاثٍ ، تَعْنِي : الحَرْبَ ، وَالإِصْلاَحَ بَيْنَ النَّاسِ ، وَحَدِيثَ الرَّجُلِ امْرَأَتَهُ ، وَحَدِيثَ المَرْأةِ زَوْجَهَا .
Ümmü Külsûm bint Ukbe b. Ebû Muayt radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle derken işittim: “İnsanların arasını düzelten, bu maksatla hayır ulaştıran yahut hayır söyleyen kimse yalancı değildir.” Müttefekun aleyh. Müslim'in rivayetinde şu ziyade vardır; [Ümmü Külsûm] dedi ki: İnsanların söyledikleri şeylerden üçü dışında hiçbir şeye ruhsat verdiğini işitmedim; yani savaş, insanların arasını düzeltme ve erkeğin karısıyla konuşması ile kadının kocasıyla konuşması.