261. Hadis
وعن أَبي هُبَيرَة عائِذ بن عمرو المزنِي وَهُوَ مِنْ أهْل بيعة الرضوان رضي الله عنه : أنَّ أبا سُفْيَانَ أتَى عَلَى سَلْمَانَ وَصُهَيْبٍ وَبلاَلٍ في نَفَرٍ ، فقالوا : مَا أخَذَتْ سُيُوفُ اللهِ مِنْ عَدُوِّ الله مَأْخَذَهَا ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رضي الله عنه : أتَقُولُون هَذَا لِشَيْخِ قُرَيْشٍ وَسَيدِهِمْ ؟ فَأتَى النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم ، فَأخْبَرهُ ، فَقَالَ : (( يَا أَبَا بَكْرٍ ، لَعلَّكَ أغْضَبتَهُمْ ؟ لَئِنْ كُنْتَ أغْضَبْتَهُمْ لَقَدْ أغْضَبتَ رَبَّكَ )) فَأَتَاهُمْ فَقَالَ : يَا إخْوَتَاهُ ، أغْضَبْتُكُمْ ؟ قالوا : لاَ ، يَغْفِرُ اللهُ لَكَ يَا أُخَيَّ . رواه مسلم . قولُهُ: (( مَأْخَذَهَا )) أيْ: لَمْ تَسْتَوفِ حقها مِنْهُ. وقوله: (( يَا أُخَيَّ )) : رُوِي بفتحِ الهمزةِ وكسرِ الخاءِ وتخفيف الياءِ ، وَرُوِيَ بضم الهمزة وفتح الخاء وتشديد الياءِ .
Bey'atü'r-Rıdvân ehlinden olan Ebû Hübeyre Âiz b. Amr el-Müzenî radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre: Ebû Süfyân, aralarında Selmân, Suheyb ve Bilâl'in de bulunduğu bir topluluğun yanına geldi. Onlar: ‘Allah'ın kılıçları, Allah'ın düşmanından hakkını tam olarak alamadı’ dediler. Ebû Bekir radıyallâhu anh: ‘Kureyş'in büyüğüne ve efendisine böyle mi söylüyorsunuz?’ dedi. Sonra Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip durumu ona haber verdi. Bunun üzerine [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Ey Ebû Bekir! Yoksa onları kızdırdın mı? Eğer onları kızdırdıysan, gerçekten Rabbini kızdırmış olursun.” Ebû Bekir hemen onların yanına geldi ve: ‘Ey kardeşlerim, sizi kızdırdım mı?’ diye sordu. Onlar da: ‘Hayır, Allah seni bağışlasın ey kardeşim!’ dediler. Müslim rivayet etmiştir. Hadisteki me'hazehâ (مَأْخَذَهَا) sözü “ondan hakkını tam olarak alamadı” demektir. Yâ uhayye (يَا أُخَيَّ) sözü ise hemzenin fethası, hâ'nın kesresi ve şeddesiz yâ ile rivayet edildiği gibi; hemzenin zammesi, hâ'nın fethası ve şeddeli yâ ile de rivayet edilmiştir.