263. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( كَافلُ اليَتيِم لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ أَنَا وَهُوَ كَهَاتَيْنِ في الجَنَّةِ )) وَأَشَارَ الرَّاوِي وَهُوَ مَالِكُ بْنُ أنَس بالسَّبَّابَةِ وَالوُسْطَى . رواه مسلم . وقوله صلى الله عليه وسلم : (( اليَتِيمُ لَهُ أَوْ لِغَيرِهِ )) مَعْنَاهُ : قَريبُهُ ، أَو الأجْنَبيُّ مِنْهُ ، فالقَريبُ مِثلُ أنْ تَكْفَلهُ أمُّهُ أَوْ جَدُّهُ أَوْ أخُوهُ أَوْ غَيرُهُمْ مِنْ قَرَابَتِهِ ، والله أعْلَمُ .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kendisine ya da başkasına ait bir yetimi himaye eden kimseyle ben, cennette şu ikisi gibiyiz.” Râvi Mâlik b. Enes, şehâdet parmağı ile orta parmağını gösterdi. Müslim rivayet etmiştir. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in el-yetîmü lehû ev li-gayrihî (اليَتِيمُ لَهُ أَوْ لِغَيرِهِ) “kendisine ya da başkasına ait yetim” sözünün anlamı, “kendi yakını olan ya da kendisine yabancı olan yetim” demektir. Yakını olması; annesinin, dedesinin, kardeşinin ya da diğer akrabalarından birinin onu himaye etmesi gibidir. Allah en doğrusunu bilir.