Binûn

416. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

416. Hadis

وعن أَبي هريرة - أَوْ أَبي سعيد الخدري رضي الله عنهما - شك الراوي - ولا يَضُرُّ الشَّكُّ في عَين الصَّحَابيّ ؛ لأنَّهُمْ كُلُّهُمْ عُدُولٌ – قَالَ : لَمَّا كَانَ غَزوَةُ تَبُوكَ ، أصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ ، فقالوا : يَا رَسُول الله ، لَوْ أذِنْتَ لَنَا فَنَحرْنَا نَواضِحَنَا فَأكَلْنَا وَادَّهَنَّا ؟ فَقَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( افْعَلُوا )) فَجاء عُمَرُ رضي الله عنه ، فَقَالَ : يَا رَسُول الله ، إنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ ، وَلَكِن ادعُهُمْ بفَضلِ أزْوَادِهِمْ ، ثُمَّ ادعُ الله لَهُمْ عَلَيْهَا بِالبَرَكَةِ ، لَعَلَّ الله أنْ يَجْعَلَ في ذلِكَ البَرَكَةَ . فَقَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( نَعَمْ )) فَدَعَا بِنَطْع فَبَسَطَهُ ، ثُمَّ دَعَا بِفضلِ أزْوَادِهِمْ ، فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجيءُ بكَفّ ذُرَة وَيَجيءُ بِكَفّ تمر وَيجيءُ الآخرُ بِكِسرَة حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النّطعِ مِنْ ذلِكَ شَيء يَسيرٌ ، فَدَعَا رَسُول الله صلى الله عليه وسلم بِالبَرَكَةِ ، ثُمَّ قَالَ : (( خُذُوا في أوعِيَتِكُمْ )) فَأَخَذُوا في أوْعِيَتهم حَتَّى مَا تَرَكُوا في العَسْكَرِ وِعَاء إلاَّ مَلأوهُ وَأَكَلُوا حَتَّى شَبعُوا وَفَضَلَ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( أشْهَدُ أنْ لا إلهَ إلاَّ اللهُ وَأنّي رَسُولُ الله ، لا يَلْقَى الله بِهِما عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنِ الجَنَّةِ )) رواه مسلم .

Ebû Hüreyre ya da Ebû Saîd el-Hudrî radıyallâhu anhümâ'dan -râvi şüphe etmiştir- -sahâbînin kim olduğunda şüphe edilmesi zarar vermez; çünkü onların hepsi âdildir- rivayet edildi; dedi ki: Tebük Gazvesi sırasında insanlara bir kıtlık isabet etti. Bunun üzerine: ‘Yâ Resûlallah! Bize izin versen de su taşıyan develerimizi boğazlasak, etlerini yesek ve yağlarını kullansak olmaz mı?’ dediler. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Yapın” buyurdu. Derken Ömer radıyallâhu anh geldi ve: ‘Yâ Resûlallah! Eğer bunu yaparsan binek hayvanları azalır. Fakat sen onları artakalan azıklarını getirmeye çağır, sonra da onlar için bunların üzerine bereket dileyerek Allah'a dua et. Umulur ki Allah bunda bir bereket kılar’ dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Evet” buyurdu. Hemen bir deri yaygı istedi ve onu serdi. Sonra da insanların artakalan azıklarını getirmelerini istedi. Derken kimi bir avuç darı, kimi bir avuç hurma, bir başkası da bir parça ekmek getirmeye başladı; nihayet yaygının üzerinde bunlardan az bir şey toplandı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bereket duası yaptı, sonra da: “Kaplarınıza doldurun!” buyurdu. Onlar da kaplarına doldurdular; öyle ki orduda doldurmadıkları hiçbir kap bırakmadılar. Doyuncaya kadar da yediler ve geriye yine de bir miktar arttı. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah'tan başka ilâh olmadığına ve benim Allah'ın elçisi olduğuma şahitlik ederim. Şüpheye düşmeksizin bu iki kelime ile Allah'ın huzuruna çıkan hiçbir kul cennetten mahrum bırakılmaz.” Müslim rivayet etmiştir.