417. Hadis
وعن عِتْبَانَ بن مالك رضي الله عنه وَهُوَ مِمَّن شَهِدَ بَدراً ، قَالَ : كنت أُصَلِّي لِقَوْمِي بَني سَالِم ، وَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءتِ الأَمْطَار ، فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ قِبَلَ مسْجِدِهم ، فَجِئتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم فقلت لَهُ : إنّي أنْكَرْتُ بَصَرِي وَإنَّ الوَادِي الَّذِي بَيْنِي وبَيْنَ قَومِي يَسيلُ إِذَا جَاءتِ الأمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ فَوَدِدْتُ أنَّكَ تَأتِي فَتُصَلِّي في بَيْتِي مَكَاناً أتَّخِذُهُ مُصَلّى ، فَقَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( سَأفْعَلُ )) فَغَدَا رسولُ الله صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بكر رضي الله عنه بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ ، وَاسْتَأذَنَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم فَأذِنْتُ لَهُ ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ : (( أيْنَ تُحِبُّ أنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ؟ )) فَأشَرْتُ لَهُ إِلَى المَكَانِ الَّذِي أُحبُّ أنْ يُصَلِّيَ فِيهِ ، فَقَامَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكعَتَينِ ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ فَحَبَسْتُهُ عَلَى خَزيرَةٍ تُصْنَعُ لَهُ ، فَسَمِعَ أهلُ الدَّارِ أنَّ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم في بَيْتِي فَثَابَ رِجالٌ مِنْهُمْ حَتَّى كَثُرَ الرِّجَالُ في البَيْتِ ، فَقَالَ رَجُلٌ : مَا فَعَلَ مَالِكٌ لا أرَاهُ ! فَقَالَ رَجُلٌ : ذلِكَ مُنَافِقٌ لا يُحِبُّ الله ورسولَهُ ، فَقَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( لا تَقُلْ ذلِكَ ، ألاَ تَرَاهُ قَالَ : لا إلهَ إلاَّ الله يَبْتَغي بذَلِكَ وَجهَ الله تَعَالَى )) فَقَالَ : اللهُ ورسُولُهُ أعْلَمُ أمَّا نَحْنُ فَوَاللهِ مَا نَرَى وُدَّهُ وَلاَ حَدِيثَهُ إلاَّ إِلَى المُنَافِقينَ ! فَقَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( فإنَّ الله قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ : لا إلهَ إلاَّ الله يَبْتَغِي بذَلِكَ وَجْهَ الله )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . وَ(( عِتْبَان )) : بكسر العين المهملة وإسكان التاءِ المثناةِ فَوق وبعدها باءٌ موحدة . وَ(( الخَزِيرَةُ )) بالخاءِ المعجمةِ والزاي : هِيَ دَقيقٌ يُطْبَخُ بِشَحم . وقوله : (( ثَابَ رِجَالٌ )) بِالثاءِ المثلثةِ : أيْ جَاؤُوا وَاجْتَمَعُوا .
Bedir'e katılanlardan olan İtbân b. Mâlik radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Kavmim Benî Sâlim'e namaz kıldırırdım. Benimle onlar arasında bir vadi vardı; yağmurlar yağdığında sular akar, onların mescidine geçmem bana zor gelirdi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldim ve ona: ‘Gözlerimin görmesi zayıfladı. Benimle kavmim arasındaki vadi de yağmur yağdığında taşıyor ve onu geçmem bana zor geliyor. Arzu ettim ki sen gelip evimde bir yerde namaz kılasın da ben orayı namazgâh edineyim’ dedim. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Yapacağım” buyurdu. Ertesi gün kuşluk vakti sıcak iyice arttıktan sonra Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ve Ebû Bekir radıyallâhu anh geldiler. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem içeri girmek için izin istedi, ben de ona izin verdim. İçeri girince oturmadan: “Evinin neresinde namaz kılmamı seversin?” buyurdu. Ben de namaz kılmasını sevdiğim yeri ona işaret ettim. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaza durdu ve tekbir aldı; biz de arkasında saf tuttuk. İki rekât namaz kıldı, sonra selâm verdi; o selâm verince biz de selâm verdik. Kendisi için yapılan hazîre (etli un çorbası) ikram etmek üzere onu alıkoydum. Mahalle halkı Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in benim evimde olduğunu duydu; içlerinden birtakım adamlar toplanıp geldiler, öyle ki evde insanlar çoğaldı. İçlerinden bir adam: ‘Mâlik ne yaptı, onu göremiyorum!’ dedi. Bir başka adam: ‘O, Allah'ı ve Resûlü'nü sevmeyen bir münafıktır’ dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Öyle söyleme! Görmüyor musun ki o, Allah Teâlâ'nın rızasını arayarak ‘Lâ ilâhe illallah’ demiştir” buyurdu. O adam: ‘Allah ve Resûlü daha iyi bilir; ama bize gelince, vallahi biz onun sevgisini ve sohbetini yalnız münafıklara yönelik görüyoruz!’ dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah, yalnız Allah'ın rızasını arayarak ‘Lâ ilâhe illallah’ diyen kimseyi cehennem ateşine haram kılmıştır.” Müttefekun aleyh. İtbân (عِتْبَان), noktasız ayn harfinin kesresi, üstten iki noktalı tâ harfinin sükûnu ve ardından tek noktalı bâ harfi iledir. Noktalı hâ ve zây harfleriyle hazîre (الخَزِيرَةُ), içyağı ile pişirilen undur. Üç noktalı peltek sâ harfiyle sâbe ricâlün (ثَابَ رِجَالٌ) sözü, “adamlar geldiler ve toplandılar” demektir.