524. Hadis
وعن أَبي بردة ، عن أَبي موسى الأشعري رضي الله عنه ، قَالَ : خَرَجْنَا مَعَ رسول الله صلى الله عليه وسلم في غَزاةٍ وَنَحْنُ سِتَّةُ نَفَرٍ بَيْنَنَا بَعِيرٌ نَعْتَقِبُهُ ، فَنقِبَت أقدَامُنَا وَنَقِبَت قَدَمِي ، وسَقَطت أظْفَاري ، فَكُنَّا نَلُفُّ عَلَى أرْجُلِنا الخِرَقَ ، فَسُمِّيَت غَزْوَةَ ذَاتِ الرِّقَاعِ لِمَا كُنَّا نَعْصِبُ عَلَى أرْجُلِنَا مِنَ الخِرَقِ ، قَالَ أَبُو بُردَة : فَحَدَّثَ أَبُو مُوسَى بِهَذَا الحَدِيثِ ، ثُمَّ كَرِه ذَلِكَ ، وقال : مَا كُنْتُ أصْنَعُ بِأنْ أذْكُرَهُ ! قَالَ : كأنَّهُ كَرِهَ أنْ يَكُونَ شَيْئاً مِنْ عَمَلِهِ أفْشَاهُ . متفقٌ عَلَيْهِ .
Ebû Bürde'den, Ebû Mûsâ el-Eş'arî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte bir gazveye çıktık. Altı kişiydik, aramızda nöbetleşe bindiğimiz bir deve vardı. Ayaklarımız delindi, benim de ayağım delindi ve tırnaklarım düştü. Bu yüzden ayaklarımıza bez parçaları sarıyorduk. Ayaklarımıza sardığımız bu bez parçalarından dolayı bu gazveye Zâtü'r-Rikâ' (Yamalar) Gazvesi adı verildi. Ebû Bürde dedi ki: Ebû Mûsâ bu hadisi anlattı, sonra bunu anlatmış olmaktan hoşlanmadı ve: “Bunu zikredip de ne yapacaktım!” dedi. Ebû Bürde dedi ki: Sanki kendi amelinden bir şeyi açıklamış olmaktan hoşlanmamıştı. Müttefekun aleyh.