648. Hadis
وعن أَبي مسعود عقبة بن عمرو البدري رضي الله عنه ، قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النبيِّ صلى الله عليه وسلم ، فَقَالَ : إنِّي لأَتَأخَّرُ عَن صَلاةِ الصُّبْحِ مِنْ أَجْلِ فلانٍ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا ! فَمَا رَأيْتُ النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم غَضِبَ في مَوْعِظَةٍ قَطُّ أشَدَّ مِمَّا غَضِبَ يَوْمَئذٍ ؛ فَقَالَ : (( يَا أَيُّهَا النَّاسُ ، إنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ ، فَأيُّكُمْ أمَّ النَّاسَ فَلْيُوجِزْ ؛ فَإنَّ مِنْ وَرَائِهِ الكَبِيرَ وَالصَّغِيرَ وَذَا الحَاجَةِ )) متفقٌ عَلَيْهِ .
Ebû Mes'ûd Ukbe b. Amr el-Bedrî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Bir adam Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelerek: ‘Falan kimsenin bize namazı çok uzatması yüzünden sabah namazından geri kalıyorum!’ dedi. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in hiçbir öğütte o günkü kadar şiddetli öfkelendiğini görmedim. Şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Şüphesiz içinizde nefret ettirenler var. İçinizden kim insanlara imamlık yaparsa namazı kısa tutsun; çünkü arkasında yaşlı, küçük ve iş güç sahibi kimseler vardır.” Müttefekun aleyh.
649. Hadis
وعن عائشة رضي الله عنها ، قالت : قَدِمَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفرٍ ، وَقَدْ سَتَرْتُ سَهْوَةً لِي بِقِرَامٍ فِيهِ تَمَاثيلُ، فَلَمَّا رَآهُ رسول الله صلى الله عليه وسلم هتكَهُ وَتَلَوَّنَ وَجهُهُ ، وقال : (( يَا عائِشَةُ ، أشَدُّ النَّاسِ عَذَاباً عِنْدَ اللهِ يَوْمَ القيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بخَلْقِ اللهِ ! )) متفقٌ عَلَيْهِ . (( السَّهْوَةُ )) : كَالصُّفَّةِ تَكُونُ بَيْنَ يدي البيت . وَ(( القِرام )) بكسر القاف : سِتر رقيق ، وَ(( هَتَكَه )) : أفْسَدَ الصُّورَةَ الَّتي فِيهِ .
Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir yolculuktan döndü. Ben de kendime ait bir sehveyi, üzerinde sûretler bulunan bir kırâm ile örtmüştüm. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu görünce bozup çıkardı, yüzünün rengi değişti ve şöyle buyurdu: “Ey Âişe! Kıyamet günü Allah katında insanların azabı en şiddetli olanları, Allah'ın yaratmasına benzetmeye kalkışanlardır!” Müttefekun aleyh. es-Sehve (السَّهْوَةُ) “evin önünde bulunan sundurma gibi yer” demektir. Kâf harfinin kesresiyle el-kırâm (القِرام) “ince perde” demektir. Hetekehû (هَتَكَه) “içindeki sûreti bozdu” demektir.
650. Hadis
وعنها : أن قرَيشاً أهَمَّهُمْ شَأنُ المَرأَةِ المخزومِيَّةِ الَّتي سَرَقَتْ ، فقالوا : مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رسول الله صلى الله عليه وسلم ؟ فقالوا : مَنْ يَجْتَرِئ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بنُ زَيْدٍ حِبُّ رسول الله صلى الله عليه وسلم ؟ فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ ، فَقَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( أتَشْفَعُ في حَدٍّ مِنْ حُدُودِ الله تَعَالَى ؟! )) ثُمَّ قامَ فَاخْتَطَبَ ، ثُمَّ قَالَ : (( إنَّمَا أهْلَك مَنْ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أقامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ ، وَايْمُ الله ، لَوْ أَنَّ فَاطمَةَ بِنْتَ مُحمّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعتُ يَدَهَا )) متفقٌ عَلَيْهِ .
Yine ondan [Âişe] rivayet edildiğine göre hırsızlık yapan Mahzûm kabilesinden kadının durumu Kureyş'i tasalandırdı. ‘Onun hakkında Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile kim konuşur?’ dediler. Sonra: ‘Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sevgilisi Üsâme b. Zeyd'den başka kim buna cesaret edebilir?’ dediler. Üsâme onunla konuştu. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Allah Teâlâ'nın hadlerinden (belirlediği cezalardan) bir had konusunda aracılık mı ediyorsun?!” buyurdu. Sonra ayağa kalkıp bir hutbe irad etti, ardından şöyle buyurdu: “Sizden öncekileri helâk eden şey ancak şuydu: İçlerinden soylu biri hırsızlık yaptığında onu bırakırlar, zayıf biri hırsızlık yaptığında ise ona haddi uygularlardı. Allah'a yemin olsun ki, Muhammed'in kızı Fâtıma hırsızlık yapsaydı, onun da elini keserdim.” Müttefekun aleyh.
651. Hadis
وعن أنس رضي الله عنه : أنَّ النبيَّ صلى الله عليه وسلم رَأى نُخَامَةً في القبلَةِ ، فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ حَتَّى رُؤِيَ في وَجْهِهِ ؛ فَقَامَ فَحَكَّهُ بِيَدِهِ ، فَقَالَ : (( إن أحدَكُمْ إِذَا قَامَ فِي صَلاَتِهِ فَإنَّهُ يُنَاجِي رَبَّهُ ، وَإنَّ رَبَّهُ بَيْنَهُ وَبيْنَ القِبلْةِ ، فَلاَ يَبْزُقَنَّ أحَدُكُمْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ ، وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ ، أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ )) ثُمَّ أخَذَ طَرَفَ رِدَائِهِ فَبَصَقَ فِيهِ ، ثُمَّ رَدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ ، فَقَالَ : (( أَوْ يَفْعَلُ هكذا )) متفقٌ عَلَيْهِ . وَالأمرُ بالبُصَاقِ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ هُوَ فِيما إِذَا كَانَ في غَيْرِ المسجِدِ ، فَأمَّا في المسجدِ فَلاَ يَبصُقُ إِلاَّ في ثَوْبِهِ .
Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem kıble duvarında bir balgam gördü. Bu durum kendisine çok ağır geldi, öyle ki üzüntüsü yüzünden belli oldu. Kalkıp onu eliyle kazıdı ve şöyle buyurdu: “Sizden biriniz namaza durduğunda Rabbiyle özel olarak konuşmaktadır ve Rabbi kendisiyle kıble arasındadır. Öyleyse sizden hiç kimse kıble tarafına tükürmesin; ancak sol tarafına ya da ayağının altına tükürsün.” Sonra ridâsının ucunu alıp içine tükürdü, ardından onu birbirine katlayıp: “Ya da böyle yapsın” buyurdu. Müttefekun aleyh. Sol tarafına ya da ayağının altına tükürme emri, mescidin dışında olunduğu durumlar içindir; mescidde ise ancak elbisesinin içine tükürür.