649. Hadis
وعن عائشة رضي الله عنها ، قالت : قَدِمَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفرٍ ، وَقَدْ سَتَرْتُ سَهْوَةً لِي بِقِرَامٍ فِيهِ تَمَاثيلُ، فَلَمَّا رَآهُ رسول الله صلى الله عليه وسلم هتكَهُ وَتَلَوَّنَ وَجهُهُ ، وقال : (( يَا عائِشَةُ ، أشَدُّ النَّاسِ عَذَاباً عِنْدَ اللهِ يَوْمَ القيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بخَلْقِ اللهِ ! )) متفقٌ عَلَيْهِ . (( السَّهْوَةُ )) : كَالصُّفَّةِ تَكُونُ بَيْنَ يدي البيت . وَ(( القِرام )) بكسر القاف : سِتر رقيق ، وَ(( هَتَكَه )) : أفْسَدَ الصُّورَةَ الَّتي فِيهِ .
Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir yolculuktan döndü. Ben de kendime ait bir sehveyi, üzerinde sûretler bulunan bir kırâm ile örtmüştüm. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu görünce bozup çıkardı, yüzünün rengi değişti ve şöyle buyurdu: “Ey Âişe! Kıyamet günü Allah katında insanların azabı en şiddetli olanları, Allah'ın yaratmasına benzetmeye kalkışanlardır!” Müttefekun aleyh. es-Sehve (السَّهْوَةُ) “evin önünde bulunan sundurma gibi yer” demektir. Kâf harfinin kesresiyle el-kırâm (القِرام) “ince perde” demektir. Hetekehû (هَتَكَه) “içindeki sûreti bozdu” demektir.