711. Hadis
حديث زيد بن أرقم رضي الله عنه – الَّذِي سبق في بَابِ إكرام أهْلِ بَيْتِ رسول الله صلى الله عليه وسلم - قَالَ : قَامَ رسول الله صلى الله عليه وسلم فِينَا خَطِيباً ، فَحَمِدَ الله ، وَأثْنَى عَلَيْهِ ، وَوَعَظَ وَذَكَّرَ ، ثُمَّ قَالَ : (( أمَّا بَعْدُ ، ألاَ أيُّهَا النَّاسُ ، إنَّمَا أنَا بَشَرٌ يُوشِكُ أنْ يَأتِيَ رَسُولُ رَبِّي فَأُجِيبَ ، وَأنَا تَارِكٌ فِيكُمْ ثَقَلَيْنِ ، أوَّلَهُمَا : كِتَابُ اللهِ ، فِيهِ الْهُدَى وَالنُّورُ ، فَخُذُوا بِكِتَابِ اللهِ وَاسْتَمْسِكُوا بِهِ )) ، فَحَثَّ عَلَى كِتَابِ اللهِ ، وَرَغَّبَ فِيهِ ، ثُمَّ قَالَ : (( وَأَهْلُ بَيْتِي ، أذَكِّرُكُمُ اللهَ في أهْلِ بَيْتِي )) رواه مسلم ، وَقَدْ سَبَقَ بِطُولِهِ .
Zeyd b. Erkam radıyallâhu anh'in – Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in Ehl-i Beytine İkramda Bulunma Bâbı'nda geçen- hadisi şöyledir; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem aramızda hutbe vermek üzere ayağa kalktı; Allah'a hamdetti, O'nu senâ etti, vaaz ve nasihatte bulundu, sonra şöyle buyurdu: “Amma ba'd (bundan sonra): Dikkat edin ey insanlar! Ben ancak bir beşerim; Rabbimin elçisinin gelmesi ve benim de onun davetine icabet etmem yakındır. Ben sizin aranızda iki ağır emanet bırakıyorum: Bunların ilki, içinde hidayet ve nur bulunan Allah'ın Kitabı'dır. Öyleyse Allah'ın Kitabı'nı alın ve ona sımsıkı sarılın.” Böylece Allah'ın Kitabı'na teşvik etti ve ona rağbet ettirdi; sonra da: “İkincisi ise ehl-i beytimdir. Ehl-i beytim konusunda size Allah'tan korkmanızı hatırlatırım” buyurdu. Müslim rivayet etmiştir; daha önce uzun hâliyle geçmişti.
712. Hadis
وعن أَبي سليمان مالِك بن الحُوَيْرِثِ رضي الله عنه، قَالَ : أَتَيْنَا رسولَ الله صلى الله عليه وسلم ، وَنَحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ، فَأقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً، وَكَانَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم رَحِيماً رَفيقاً ، فَظَنَّ أنّا قد اشْتَقْنَا أهْلَنَا ، فَسَألَنَا عَمَّنْ تَرَكْنَا مِنْ أهْلِنَا ، فَأخْبَرْنَاهُ ، فَقَالَ : (( ارْجِعُوا إِلَى أهْلِيكُمْ ، فَأقِيمُوا فِيهمْ ، وَعَلِّمُوهُم وَمُرُوهُمْ ، وَصَلُّوا صَلاَةَ كَذَا فِي حِيْنِ كَذَا ، وَصَلُّوا كَذَا في حِيْنِ كَذَا ، فَإذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أكْبَرُكُمْ )) متفقٌ عَلَيْهِ . زاد البخاري في رواية لَهُ : (( وَصَلُّوا كَمَا رَأيْتُمُونِي أُصَلِّي )) . وَقَوْلُه : (( رحِيماً رَفِيقاً )) رُوِيَ بِفاءٍ وقافٍ ، وَرُوِيَ بقافينِ .
Ebû Süleyman Mâlik b. el-Huveyris radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Birbirine yakın yaşlarda gençler olarak Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanına geldik ve onun yanında yirmi gece kaldık. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem çok merhametli ve yumuşak huylu idi. Ailemizi özlediğimizi düşündü ve geride bıraktığımız aile fertlerimizi bize sordu; biz de kendisine haber verdik. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Ailenizin yanına dönün, aralarında kalın, onlara [dini] öğretin ve kendilerine [dinin emirlerini] emredin. Şu namazı şu vakitte kılın, şu namazı da şu vakitte kılın. Namaz vakti girdiğinde içinizden biri sizin için ezan okusun ve en büyüğünüz size imamlık yapsın.” Müttefekun aleyh. Buhârî kendi rivayetlerinin birinde şu ziyadeyi yapmıştır: “Beni nasıl namaz kılarken gördüyseniz öyle namaz kılın.” Hadiste geçen rahîmen refîkan (رحِيماً رَفِيقاً) ifadesindeki ikinci kelime fâ ve kâf ile (refîkan “yumuşak huylu” şeklinde) rivayet edildiği gibi, iki kâf ile de (rakîkan “ince kalpli, şefkatli” şeklinde) rivayet edilmiştir.
713. Hadis
وعن عمرَ بن الخطاب رضي الله عنه ، قَالَ : اسْتأذَنْتُ النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم في العُمْرَةِ ، فَأذِنَ ، وقال : (( لاَ تَنْسَانَا يَا أُخَيَّ مِنْ دُعَائِكَ )) فقالَ كَلِمَةً ما يَسُرُّنِي أنَّ لِي بِهَا الدُّنْيَا . وفي رواية قَالَ : (( أشْرِكْنَا يَا أُخَيَّ في دُعَائِكَ )) رواه أَبُو داود والترمذي ، وقال : (( حديث حسن صحيح )) .
Ömer b. el-Hattâb radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Umre yapmak için Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'den izin istedim. İzin verdi ve: “Ey kardeşim! Bizi duandan unutma” buyurdu. Öyle bir söz söyledi ki, onun karşılığında dünyaların benim olması beni o kadar sevindirmezdi. Bir başka rivayette ise şöyle buyurdu: “Ey kardeşim! Bizi de duana ortak et.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş; Tirmizî “Hasen sahih bir hadistir” demiştir.
714. Hadis
وعن سالم بنِ عبدِ الله بنِ عمر : أنَّ عبدَ اللهِ بن عُمَرَ رضي الله عنهما، كَانَ يَقُولُ للرَّجُلِ إِذَا أرَادَ سَفَراً: ادْنُ مِنِّي حَتَّى أُوَدِّعَكَ كَمَا كَانَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم يُوَدِّعُنَا ، فَيَقُولُ : (( أَسْتَوْدِعُ اللهَ دِينَكَ ، وَأمَانَتَكَ ، وَخَواتِيمَ عَمَلِكَ )) رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن صحيح )) .
Sâlim b. Abdullah b. Ömer'den rivayet edildi ki: Abdullah b. Ömer radıyallâhu anhümâ yolculuğa çıkmak isteyen bir kimseye şöyle derdi: Bana yaklaş da Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in bizimle vedalaştığı gibi seninle vedalaşayım. Sonra da şöyle derdi: “Dinini, emanetini ve işlerinin sonunu Allah'a emanet ederim.” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen sahih bir hadistir” demiştir.
715. Hadis
وعن عبدِ الله بن يزيدَ الخطْمِيِّ الصحابيِّ رضي الله عنه ، قَالَ : كَانَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم إِذَا أرَادَ أنْ يُوَدِّعَ الجَيشَ ، قَالَ : (( أسْتَوْدِعُ اللهَ دِينَكُمْ ، وَأمَانَتَكُمْ ، وَخَواتِيمَ أعْمَالِكُمْ )) حديث صحيح ، رواه أَبُو داود وغيره بإسناد صحيح .
Sahâbî Abdullah b. Yezîd el-Hatmî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem orduyu uğurlamak istediği zaman şöyle buyururdu: “Dininizi, emanetinizi ve amellerinizin sonunu Allah'a emanet ederim.” Sahih bir hadistir; Ebû Dâvûd ve başkaları sahih bir isnadla rivayet etmiştir.
716. Hadis
وعن أنسٍ رضي الله عنه ، قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النبي صلى الله عليه وسلم ، فَقَالَ : يَا رسولَ الله ، إنّي أُرِيدُ سَفَراً ، فَزَوِّدْنِي ، فَقَالَ : (( زَوَّدَكَ الله التَّقْوَى )) قَالَ : زِدْنِي قَالَ : (( وَغَفَرَ ذَنْبَكَ )) قَالَ : زِدْنِي ، قَالَ : (( وَيَسَّرَ لَكَ الْخَيْرَ حَيْثُمَا كُنْتَ )) رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن )) .
Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Bir adam Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelerek: Ey Allah'ın Resûlü, ben bir yolculuğa çıkmak istiyorum, bana azık ver, dedi. Bunun üzerine [Resûlullah]: “Allah sana takvâyı azık kılsın” buyurdu. Adam: Bana daha fazlasını ver, dedi. “Günahını da bağışlasın” buyurdu. Adam yine: Bana daha fazlasını ver, dedi. “Nerede olursan ol, senin için hayrı kolaylaştırsın” buyurdu. Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir.