614. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، حَلَّتْ لَهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Ali b. Ayyâş bize tahdis etti, dedi ki: Şuayb b. Ebî Hamza bize tahdis etti; Muhammed b. el-Münkedir’den, o da Câbir b. Abdullah’tan (r.a.) [naklen] ki, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim ezanı (nidayı) işittiği zaman: ‘Ey bu tam davetin ve kılınacak namazın Rabbi olan Allah’ım! Muhammed’e Vesîle’yi ve fazileti ver; onu, vaat ettiğin Makâm-ı Mahmûd’a ulaştır’ derse, kıyamet gününde ona şefaatim hak olur.”