667. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهْوَ أَعْمَى، وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ، فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ ". فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
İsmâil [b. Ebî Üveys] bize tahdis etti, dedi ki: Malik bana tahdis etti; İbn Şihâb’dan, o Mahmûd b. er-Rebî’ el-Ensârî’den [naklen] ki: İtban b. Malik (r.a.) âmâ (görme engelli) olduğu halde kavmine imamlık yapıyordu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e: “Ey Allah’ın Resûlü! Bazen karanlık ve sel baskını oluyor (mescide gelmek zorlaşıyor), ben de gözleri görmeyen bir adamım. Ey Allah’ın Resûlü! Benim evimde [namaz kılarak] bir yeri benim için namazgah (musallâ) edinir misin? [Böylece ben de orada namaz kılarım]” dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onun yanına geldi ve: “Nerede namaz kılmamı istersin?” buyurdu. [İtban] evin bir tarafını işaret etti; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de orada [onun için] namaz kıldı.