771. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي، عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَوَاتِ، فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ، وَالْعَصْرَ وَيَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ، وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ، وَلاَ يُبَالِي بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَلاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا، وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا، وَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَعْرِفُ جَلِيسَهُ، وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ أَوْ إِحْدَاهُمَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ.
Âdem bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti, dedi ki: Seyyâr b. Selâme bize tahdis etti, dedi ki: Ben ve babam Ebû Berze el-Eslemî’nin yanına girdik ve ona namazların vaktini sorduk. Şöyle dedi: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem öğleyi güneş zevale erdiği zaman kılardı. İkindiyi [öyle bir vakitte kılardı ki] kişi Medine’nin en uzak noktasına dönerdi de güneş hâlâ canlı [parlak] olurdu. —[Ravi dedi ki:] Akşam namazı hakkında ne dediğini unuttum.— Yatsıyı gecenin üçte birine kadar geciktirmekte beis görmezdi. Ondan önce uyumayı ve ondan sonra konuşmayı sevmezdi. Sabah namazını da [öyle bir vakitte] kılardı ki, kişi [namazdan] ayrıldığında yanında oturanı tanırdı. Ve iki rekatta —veya birinde— altmış ile yüz arasında [ayet] okurdu.”