978. Hadis
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفِطْرِ، فَصَلَّى فَبَدَأَ بِالصَّلاَةِ ثُمَّ خَطَبَ، فَلَمَّا فَرَغَ نَزَلَ فَأَتَى النِّسَاءَ، فَذَكَّرَهُنَّ وَهْوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى يَدِ بِلاَلٍ وَبِلاَلٌ بَاسِطٌ ثَوْبَهُ، يُلْقِي فِيهِ النِّسَاءُ الصَّدَقَةَ. قُلْتُ لِعَطَاءٍ زَكَاةَ يَوْمِ الْفِطْرِ قَالَ لاَ وَلَكِنْ صَدَقَةً يَتَصَدَّقْنَ حِينَئِذٍ، تُلْقِي فَتَخَهَا وَيُلْقِينَ. قُلْتُ أَتُرَى حَقًّا عَلَى الإِمَامِ ذَلِكَ وَيُذَكِّرُهُنَّ قَالَ إِنَّهُ لَحَقٌّ عَلَيْهِمْ، وَمَا لَهُمْ لاَ يَفْعَلُونَهُ
İshak b. İbrahim b. Nasr bana tahdis etti, dedi ki: Abdürrezzak bize tahdis etti, dedi ki: İbn Cüreyc bize tahdis etti, dedi ki: Atâ bana haber verdi; Câbir b. Abdullah’tan, [Atâ] dedi ki; onu şöyle derken işittim: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Ramazan Bayramı günü ayağa kalktı. Namaz kıldı, [hutbeden] önce namazla başladı, sonra hutbe verdi. [Hutbeyi] bitirince aşağı indi ve kadınların yanına geldi. Bilâl’in eline dayanarak onlara nasihat etti [hatırlatmada bulundu]. Bilâl elbisesini [eteğini] yaymıştı; kadınlar sadakayı onun içine atıyorlardı. Atâ’ya: “[Bu verilen] Fıtır sadakası [zekâtı] mıydı?” dedim. [Atâ]: “Hayır, lakin o anda tasadduk ettikleri [nafile] bir sadakaydı; [kadın] yüzüğünü [fetah] atıyor ve [diğerleri de] atıyorlardı” dedi. [Atâ’ya]: “Bunu [kadınlara vaaz etmeyi] İmam üzerine bir hak [görev] olarak görüyor musun; onlara hatırlatmada bulunmalı mı?” dedim. [Atâ]: “Şüphesiz bu onların üzerine bir haktır/görevdir; onlara ne oluyor da bunu yapmıyorlar?” dedi.