979. Hadis
قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ وَأَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ شَهِدْتُ الْفِطْرَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ ـ رضى الله عنهم ـ يُصَلُّونَهَا قَبْلَ الْخُطْبَةِ، ثُمَّ يُخْطَبُ بَعْدُ، خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ حِينَ يُجْلِسُ بِيَدِهِ، ثُمَّ أَقْبَلَ يَشُقُّهُمْ حَتَّى جَاءَ النِّسَاءَ مَعَهُ بِلاَلٌ فَقَالَ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ} الآيَةَ ثُمَّ قَالَ حِينَ فَرَغَ مِنْهَا " آنْتُنَّ عَلَى ذَلِكَ ". قَالَتِ امْرَأَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ لَمْ يُجِبْهُ غَيْرُهَا نَعَمْ. لاَ يَدْرِي حَسَنٌ مَنْ هِيَ. قَالَ " فَتَصَدَّقْنَ " فَبَسَطَ بِلاَلٌ ثَوْبَهُ ثُمَّ قَالَ هَلُمَّ لَكُنَّ فِدَاءٌ أَبِي وَأُمِّي، فَيُلْقِينَ الْفَتَخَ وَالْخَوَاتِيمَ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ. قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ الْفَتَخُ الْخَوَاتِيمُ الْعِظَامُ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ.
İbn Cüreyc dedi ki: Ve Hasan b. Müslim bana haber verdi; Tâvûs’tan, o İbn Abbas’tan (r.anhuma) [naklen] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Ebû Bekir, Ömer ve Osman (r.anhum) ile birlikte Ramazan Bayramı’nda bulundum. [Namazı] hutbeden önce kılıyorlardı, sonra hutbe okunuyordu. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem [hutbeden sonra] çıktı —[insanları] eliyle oturturken sanki şu an onu görüyor gibiyim—. Sonra safları/insanları yararak ilerledi, nihayet kadınların yanına geldi. Beraberinde Bilâl [de] vardı. [Nebi]: “Ey Nebi! İnanmış kadınlar sana gelip biat ederlerse...” [Mümtehine, 12] ayetini okudu. [Ayeti] bitirince: “Siz bu [söz/ahd] üzere misiniz?” buyurdu. Onlardan sadece bir kadın “Evet” dedi; ondan başkası cevap vermedi. —Hasan [b. Müslim], o kadının kim olduğunu bilmiyordu.— [Nebi]: “Öyleyse sadaka verin” buyurdu. Bilâl elbisesini yaydı ve: “Gelin [atın]; babam annem size feda olsun!” dedi. Kadınlar fetahları ve yüzükleri Bilâl’in elbisesine atmaya başladılar. —Abdürrezzak dedi ki: Fetah, Cahiliye döneminde kullanılan büyük yüzüklerdir.—