1020. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، وَالأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ أَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَ إِنَّ قُرَيْشًا أَبْطَئُوا عَنِ الإِسْلاَمِ،، فَدَعَا عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَتَّى هَلَكُوا فِيهَا وَأَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْعِظَامَ، فَجَاءَهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ، جِئْتَ تَأْمُرُ بِصِلَةِ الرَّحِمِ، وَإِنَّ قَوْمَكَ هَلَكُوا، فَادْعُ اللَّهَ. فَقَرَأَ {فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ} ثُمَّ عَادُوا إِلَى كُفْرِهِمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى {يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى} يَوْمَ بَدْرٍ. قَالَ وَزَادَ أَسْبَاطٌ عَنْ مَنْصُورٍ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَسُقُوا الْغَيْثَ، فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ سَبْعًا، وَشَكَا النَّاسُ كَثْرَةَ الْمَطَرِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ". فَانْحَدَرَتِ السَّحَابَةُ عَنْ رَأْسِهِ، فَسُقُوا النَّاسُ حَوْلَهُمْ.
Muhammed b. Kesîr bize tahdis etti; Süfyan’dan, [o] Mansûr ve A’meş’ten, onlar Ebû’d-Duhâ’dan, o Mesrûk’tan [naklen] dedi ki: İbn Mesud’a geldim. Şöyle dedi: Kureyş [halkı] İslam’a girmekte yavaştan aldılar (geciklediler). Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onlar aleyhine dua [beddua] etti. Onları [öyle] bir sene (kıtlık yılı) yakaladı ki, orada helak oldular; leş ve kemik yediler. Ebû Süfyân ona geldi ve: “Ey Muhammed! Sen akrabalık bağını gözetmeyi emrediyorsun. Kavmin ise helak oldu. Allah’a dua et” dedi. Bunun üzerine [Nebi]: { فَارْتَقِبْ يَوْMَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ } “O halde göğün, apaçık bir duman getireceği günü gözetle!” [Duhân, 10] ayetini okudu. Sonra onlar tekrar küfürlerine döndüler. İşte bu, Allah Teâlâ’nın: { يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى } “En büyük şiddetle yakalayacağımız gün...” [Duhân, 16] —yani Bedir günü— sözüdür. [Ravi] dedi ki: Esbât, Mansûr’dan [naklen] şunu ekledi: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem dua etti, yağmurla suya kavuştular. Onlara yedi gün boyunca [aralıksız yağmur] yağdı. İnsanlar yağmurun çokluğundan şikayet edince [Nebi]: ‘Allah’ım! [Yağmuru] üzerimize değil, etrafımıza ver!’ buyurdu. Bunun üzerine bulut onun başının üzerinden çekildi ve etraflarındaki insanlara yağmur verildi.”