1022. Hadis
وَقَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ زُهَيْرٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الأَنْصَارِيُّ وَخَرَجَ مَعَهُ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَزَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ رضى الله عنهم فَاسْتَسْقَى، فَقَامَ بِهِمْ عَلَى رِجْلَيْهِ عَلَى غَيْرِ مِنْبَرٍ فَاسْتَغْفَرَ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَجْهَرُ بِالْقِرَاءَةِ وَلَمْ يُؤَذِّنْ، وَلَمْ يُقِمْ. قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ وَرَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم.
Ebû Nuaym bize dedi ki: Züheyr’den, o Ebû İshak’tan [naklen]: Abdullah b. Yazîd el-Ensârî [yağmur duası için] çıktı ve beraberinde Berâ b. Âzib ile Zeyd b. Erkam radıyallâhu anhum da çıktılar. [Abdullah] istiskâ (yağmur duası) yaptı; bir minber üzerinde olmaksızın ayakları üzerinde [ayakta] onlara [hitaben] durdu ve istiğfâr etti. Sonra kıraati sesli yaparak iki rekat namaz kıldı; [bu namaz için] ne ezan okudu, ne de kamet getirdi. Ebû İshak dedi ki: “Abdullah b. Yazîd, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i görmüştür [sahabidir].”