1111. Hadis
حَدَّثَنَا حَسَّانُ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ، ثُمَّ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا، وَإِذَا زَاغَتْ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ.
Hassân el-Vâsıtî bize tahdis etti, dedi ki: Mufaddal b. Fedâle; Ukâil’den, o İbn Şihâb’dan, o da Enes b. Mâlik radıyallâhu anh’tan [naklen] tahdis etti, dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem güneş meyl etmeden (Öğle vakti girmeden) önce yola çıkarsa, Öğle’yi (Öğle) İkindi (Asır) vaktine kadar geciktirir, sonra ikisini birleştirirdi. Eğer [yola çıkmadan önce] güneş meyl etmişse, Öğle’yi kılar, sonra [hayvanına] binerdi.