1206. Hadis
وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَادَتِ امْرَأَةٌ ابْنَهَا، وَهْوَ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَتْ يَا جُرَيْجُ. قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي. قَالَتْ يَا جُرَيْجُ. قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي. قَالَتْ يَا جُرَيْجُ. قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي. قَالَتِ اللَّهُمَّ لاَ يَمُوتُ جُرَيْجٌ حَتَّى يَنْظُرَ فِي وَجْهِ الْمَيَامِيسِ. وَكَانَتْ تَأْوِي إِلَى صَوْمَعَتِهِ رَاعِيَةٌ تَرْعَى الْغَنَمَ فَوَلَدَتْ فَقِيلَ لَهَا مِمَّنْ هَذَا الْوَلَدُ قَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ نَزَلَ مِنْ صَوْمَعَتِهِ. قَالَ جُرَيْجٌ أَيْنَ هَذِهِ الَّتِي تَزْعُمُ أَنَّ وَلَدَهَا لِي قَالَ يَا بَابُوسُ مَنْ أَبُوكَ قَالَ رَاعِي الْغَنَمِ ".
Leys [şöyle] dedi: Cafer bana tahdis etti; Abdurrahman b. Hürmüz’den, o da Ebû Hureyre radıyallâhu anh’dan [naklen] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir kadın, manastırında (savmea) bulunan oğluna seslendi ve: ‘Ey Cüreyc!’ dedi. [Cüreyc kendi kendine]: ‘Allah’ım! Annem mi [yoksa] namazım mı?’ dedi. [Kadın tekrar]: ‘Ey Cüreyc!’ dedi. [O yine]: ‘Allah’ım! Annem mi namazım mı?’ dedi. [Kadın üçüncü kez]: ‘Ey Cüreyc!’ dedi. [O yine]: ‘Allah’ım! Annem mi namazım mı?’ dedi. Bunun üzerine [kadın]: ‘Allah’ım! Cüreyc, fısk u fücur ehli kadınların (meyâmîs) yüzüne bakmadan ölmesin!’ diye beddua etti. (Derken zina isnat edilen bir kadınla imtihan edildi). Manastırının yakınında koyun otlatan bir çoban kadın vardı; [bir çocuk] doğurdu. Ona: ‘Bu çocuk kimdendir?’ denilince: ‘Cüreyc’dendir, o manastırından aşağı inmişti’ dedi. Cüreyc: ‘Çocuğun benden olduğunu iddia eden o kadın nerede?’ dedi. [Sonra çocuğa dönüp]: ‘Ey babus (küçük yavru), baban kim?’ dedi. [Çocuk]: ‘Koyun çobanı’ dedi.”