1208. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، حَدَّثَنَا غَالِبٌ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي شِدَّةِ الْحَرِّ، فَإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدُنَا أَنْ يُمَكِّنَ وَجْهَهُ مِنَ الأَرْضِ بَسَطَ ثَوْبَهُ فَسَجَدَ عَلَيْهِ.
Müsedded bize tahdis etti, Bişr bize tahdis etti, Gâlib bize tahdis etti; Bekr b. Abdullah’tan, o da Enes b. Mâlik radıyallâhu anh’dan [naklen] [o şöyle] dedi: Biz Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber şiddetli sıcakta namaz kılardık. Birimiz [sıcaklıktan dolayı] yüzünü yere tam yerleştiremediği (temkin edemediği) zaman elbisesini [yere] serer ve onun üzerinde secde ederdi.