1209. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كُنْتُ أَمُدُّ رِجْلِي فِي قِبْلَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي، فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَرَفَعْتُهَا، فَإِذَا قَامَ مَدَدْتُهَا.
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti, Mâlik bize tahdis etti; Ebû’n-Nadr’dan, o da Ebû Seleme’den, o da Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklen] [o şöyle] dedi: Ben, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namaz kılarken ayaklarımı onun kıblesine doğru uzatırdım. Secde edeceği zaman beni dürterdi (gameze), ben de ayaklarımı çekerdim. Ayağa kalkınca [tekrar] uzatırdım.