1211. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا الأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ كُنَّا بِالأَهْوَازِ نُقَاتِلُ الْحَرُورِيَّةَ، فَبَيْنَا أَنَا عَلَى جُرُفِ نَهَرٍ إِذَا رَجُلٌ يُصَلِّي، وَإِذَا لِجَامُ دَابَّتِهِ بِيَدِهِ فَجَعَلَتِ الدَّابَّةُ تُنَازِعُهُ، وَجَعَلَ يَتْبَعُهَا ـ قَالَ شُعْبَةُ ـ هُوَ أَبُو بَرْزَةَ الأَسْلَمِيُّ ـ فَجَعَلَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ يَقُولُ اللَّهُمَّ افْعَلْ بِهَذَا الشَّيْخِ. فَلَمَّا انْصَرَفَ الشَّيْخُ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ قَوْلَكُمْ، وَإِنِّي غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّ غَزَوَاتٍ أَوْ سَبْعَ غَزَوَاتٍ وَثَمَانِيًا، وَشَهِدْتُ تَيْسِيرَهُ، وَإِنِّي أَنْ كُنْتُ أَنْ أُرَاجِعَ مَعَ دَابَّتِي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَدَعَهَا تَرْجِعُ إِلَى مَأْلَفِهَا فَيَشُقَّ عَلَىَّ.
Âdem bize tahdis etti, Şu’be bize tahdis etti, Ezrak b. Kays bize tahdis etti; [o şöyle] dedi: Biz Ahvaz’da Harûrîlerle (Hâricîlerle) savaşıyorduk. Ben bir nehir kıyısındayken, elinde hayvanının yuları olduğu halde namaz kılan bir adam gördüm. Hayvan onu çekiştirmeye başladı, o da hayvanın peşinden [namazdayken] gitmeye başladı. —Şu'be: “O zat Ebû Berze el-Eslemî’dir” dedi.— Hâricîlerden biri: “Allah’ım, şu ihtiyara [cezasını ver]!” demeye başladı. İhtiyar [Ebû Berze] namazdan çıkınca şöyle dedi: “Söylediklerinizi duydum. Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber altı, yedi veya sekiz gazveye katıldım ve onun [dindeki] kolaylaştırıcılığına (teysîr) şahit oldum. Hayvanımla beraber [onu zayi etmemek için namazdayken] geri dönmem (peşinden gitmem), onu alışık olduğu yerine (mâlef) dönmeye bırakıp da [peşinden gitmek zorunda kalarak] kendime meşakkat vermemden bana daha sevimlidir.”