1456. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَمَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ بِالْقِتَالِ، فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Ebü’l-Yemân bize tahdis etti, Şuayb bize haber verdi; Zührî’den… —[Ayrıca] Leys dedi ki: Abdurrahman b. Hâlid bana tahdis etti; İbn Şihâb’dan, o Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe b. Mes’ûd’dan, o da Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’dan [naklen] şöyle dedi: Ebû Bekir radıyallâhu anh şöyle dedi: “Vallahi! Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e ödedikleri bir oğlağı (anak) bile bana vermeseler, onu vermedikleri için onlarla savaşırım.” Bunun üzerine Ömer radıyallâhu anh şöyle dedi: “Gördüm ki; Allah, savaşma konusunda Ebû Bekir’in radıyallâhu anh göğsünü açmış (ona ilham vermiş). Böylece bunun hak olduğunu anladım.”