1468. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالصَّدَقَةِ فَقِيلَ مَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ، وَأَمَّا خَالِدٌ فَإِنَّكُمْ تَظْلِمُونَ خَالِدًا، قَدِ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتُدَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَأَمَّا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَعَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهْىَ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ وَمِثْلُهَا مَعَهَا ". تَابَعَهُ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ. وَقَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ هِيَ عَلَيْهِ وَمِثْلُهَا مَعَهَا. وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ حُدِّثْتُ عَنِ الأَعْرَجِ بِمِثْلِهِ.
Ebü’l-Yemân bize tahdis etti, Şuayb bize haber verdi, Ebü’z-Zinâd bize tahdis etti; el-A’rec’den, o da Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’dan [naklen] şöyle anlattı: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem sadaka (zekât toplanmasını) emretti. [Zekât memurları döndüğünde]: “İbn Cemil, Hâlid b. el-Velîd ve Abbâs b. Abdilmuttalib [zekâtı] vermediler” denildi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İbn Cemil’in [zekâtı] yokuşa sürmesi (vermek istememesi) için [bir sebep yok]; sadece o fakirdi de Allah ve Resulü onu zengin kıldı [buna nankörlük mü ediyor?] Hâlid’e gelince; siz Hâlid’e haksızlık ediyorsunuz. O zırhlarını ve savaş aletlerini (a’tüde) Allah yolunda vakfetmiş (hapsetmiş) durumdadır. Abbâs b. Abdilmuttalib’e gelince; o Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in amcasıdır. Onun sadakası (zekâtı) ve bir o kadarı daha onun üzerinedir (yani ben onun yerine ödedim / veya o iki yıllık peşin ödedi).”