1473. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعْطِينِي الْعَطَاءَ فَأَقُولُ أَعْطِهِ مَنْ هُوَ أَفْقَرُ إِلَيْهِ مِنِّي فَقَالَ " خُذْهُ، إِذَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ شَىْءٌ، وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلاَ سَائِلٍ، فَخُذْهُ، وَمَا لاَ فَلاَ تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ ".
Yahyâ b. Bükeyr bize tahdis etti, Leys bize tahdis etti; Yûnus’tan, o Zührî’den, o Sâlim’den, o da Abdullah b. Ömer radıyallâhu anhumâ’dan [naklen] şöyle dedi: Ömer’in radıyallâhu anh şöyle dediğini işittim: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bana bir ihsan (hediye/mal) verirdi. Ben: “Bunu benden daha fakir olana ver” derdim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Bunu al! Eğer bu maldan sana, sen [içten] arzu etmeden (müşrif) ve istemeden (sâil) bir şey gelirse onu al. Böyle olmayanı ise (yani sana gelmeyeni) nefsine arattırma / nefsinin peşine düşürme (lâ tütbi’hu nefseke).”