1563. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ وَعَلِيًّا ـ رضى الله عنهما ـ وَعُثْمَانُ يَنْهَى عَنِ الْمُتْعَةِ وَأَنْ يُجْمَعَ بَيْنَهُمَا. فَلَمَّا رَأَى عَلِيٌّ، أَهَلَّ بِهِمَا لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ قَالَ مَا كُنْتُ لأَدَعَ سُنَّةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِقَوْلِ أَحَدٍ.
Muhammed b. Beşşâr bize tahdis etti, Gunder bize tahdis etti, Şu’be bize tahdis etti; Hakem’den, o Ali b. Hüseyin’den, o Mervân b. Hakem’den [naklen] şöyle dedi: Osman ve Ali’ye radıyallâhu anhumâ şahit oldum. Osman, temettu yapılmasını ve (hac ile umrenin) birleştirilmesini (kıran haccını) yasaklıyordu. Ali bunu görünce her ikisi için birden (niyet edip) ihrama girdi: “Lebbeyk, bir umre ve bir hac (niyetiyle)!” (dedi) ve: “Ben hiç kimsenin sözü için Nebi’nin sallallâhu aleyhi ve sellem sünnetini terk edecek değilim” buyurdu.