1668. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِجَمْعٍ، غَيْرَ أَنَّهُ يَمُرُّ بِالشِّعْبِ الَّذِي أَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَدْخُلُ فَيَنْتَفِضُ وَيَتَوَضَّأُ، وَلاَ يُصَلِّي حَتَّى يُصَلِّيَ بِجَمْعٍ.
Mûsâ b. İsmail bize tahdis etti, Cüveyriye bize tahdis etti; Nâfi’den (naklen) dedi ki: Abdullah b. Ömer radıyallâhu anhumâ, akşam ile yatsıyı Cem’de (Müzdelife’de) birleştirirdi (cem ederdi). Ancak o, Resûlullah’ın sallallâhu aleyhi ve sellem tuttuğu (indiği) Şi’b’e (dağ yoluna) uğrar, oraya girer, hacetini giderir (temizlenir), abdest alır ve Cem’de (Müzdelife’de) kılıncaya kadar namaz kılmazdı.