1681. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ نَزَلْنَا الْمُزْدَلِفَةَ فَاسْتَأْذَنَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَوْدَةُ أَنْ تَدْفَعَ قَبْلَ حَطْمَةِ النَّاسِ، وَكَانَتِ امْرَأَةً بَطِيئَةً، فَأَذِنَ لَهَا، فَدَفَعَتْ قَبْلَ حَطْمَةِ النَّاسِ، وَأَقَمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا نَحْنُ، ثُمَّ دَفَعْنَا بِدَفْعِهِ، فَلأَنْ أَكُونَ اسْتَأْذَنْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا اسْتَأْذَنَتْ سَوْدَةُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ مَفْرُوحٍ بِهِ.
Ebû Nuaym bize tahdis etti, Eflah b. Humeyd bize tahdis etti; el-Kâsım b. Muhammed’den, o da Âişe’den radıyallâhu anhâ [naklen]; dedi ki: Müzdelife’ye indik. Sevde, insan(lar)ın “hatme”sinden (yani izdihamından/ezip geçmesinden) önce (Mina’ya) akın etmek (gitmek) için Nebi’den sallallâhu aleyhi ve sellem izin istedi. O, yavaş hareket eden bir kadındı. (Nebi) ona izin verdi. Böylece o, insanların izdihamından önce (Müzdelife’den) ayrıldı. Biz ise (orada) kaldık; nihayet sabahladık, sonra onun (Nebi’nin) akın etmesiyle (hareketiyle) akın ettik (ayrıldık). Sevde’nin izin istediği gibi Resûlullah’tan sallallâhu aleyhi ve sellem izin istemiş olmam, benim için (dünyadaki) sevilen her şeyden (mefrûh bihî’den) daha sevimli olurdu.