1732. Hadis
وَقَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ طَافَ طَوَافًا وَاحِدًا، ثُمَّ يَقِيلُ ثُمَّ يَأْتِي مِنًى ـ يَعْنِي يَوْمَ النَّحْرِ ـ. وَرَفَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ.
Ve Ebû Nuaym bize (şöyle) dedi: Süfyân bize tahdis etti; Ubeydullah’tan, o Nâfi’den, o da İbn Ömer’den radıyallâhu anhumâ [naklen] (rivayet ettiğine göre); o (İbn Ömer), —yani Nahr (kurban) günü— tek bir tavaf (olan ifaza tavafını) yapar, sonra kaylûle (öğle uykusu) uyur, sonra Mina’ya gelirdi. Abdürrezzâk (bu hadisi, senedinde); “Bize Ubeydullah haber verdi” (diyerek) merfû olarak (yani Peygamber’e dayandırarak) rivayet etti.