1853. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ أَنَّ امْرَأَةً، ح.
Ebû Âsım bize tahdis etti; İbn Cüreyc’den, o İbn Şihâb’dan, o Süleymân b. Yesâr’dan, o İbn Abbâs’tan, o da el-Fadl b. Abbâs’tan radıyallâhu anhum [naklen]; şöyle dedi: (Has’âm kabilesinden) bir kadın [Nebi’ye gelerek]: “Ey Allah’ın Resûlü! Allah’ın kulları üzerine (farz kıldığı) Hac vazifesi babama, binek üzerinde (dik) duramayacak kadar yaşlı olduğu bir sırada ulaştı. Onun yerine (ben) hac yapabilir miyim?” diye sordu. [Resûlullah]: “Evet” buyurdu. (Ravi el-Fadl devamla): [Nebi] bunu Vedâ Haccı sırasında [söylemişti].