1865. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى شَيْخًا يُهَادَى بَيْنَ ابْنَيْهِ قَالَ " مَا بَالُ هَذَا ". قَالُوا نَذَرَ أَنْ يَمْشِيَ. قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَنْ تَعْذِيبِ هَذَا نَفْسَهُ لَغَنِيٌّ ". وَأَمَرَهُ أَنْ يَرْكَبَ.
İbn Selâm bize haber verdi, el-Fezârî bize haber verdi; Humeyd et-Tavîl’den, o Sâbit’ten, o da Enes’ten radıyallâhu anh [naklen]; şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, iki oğlunun (omuzlarına) dayanarak (güçlükle) yürüyen yaşlı bir adam gördü ve: “Bu [adamın] hâli nedir?” diye sordu. (Çevresindekiler): “(Hacca/Kâbe’ye kadar) yürümeyi adadı [nezere]” dediler. Bunun üzerine [Resûlullah]: “Şüphesiz Allah, bu kimsenin kendi kendine azap etmesinden müstağnidir (ihtiyacı yoktur)” buyurdu ve ona (bir bineğe) binmesini emretti.