112. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ خُزَاعَةَ، قَتَلُوا رَجُلاً مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ، فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ، فَخَطَبَ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ ـ أَوِ الْفِيلَ شَكَّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ـ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُؤْمِنِينَ، أَلاَ وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَلاَ تَحِلُّ لأَحَدٍ بَعْدِي أَلاَ وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، أَلاَ وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ، لاَ يُخْتَلَى شَوْكُهَا، وَلاَ يُعْضَدُ شَجَرُهَا، وَلاَ تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلاَّ لِمُنْشِدٍ، فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ، وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ ". فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " اكْتُبُوا لأَبِي فُلاَنٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلاَّ الإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ الإِذْخِرَ، إِلاَّ الإِذْخِرَ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ. فَقِيلَ لأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَىُّ شَىْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ.
Ebu Nuaym el-Fadl b. Dükeyn bize tahdis etti, dedi ki: Şeyban bize tahdis etti; Yahya’dan; [o] Ebu Seleme’den; [o] Ebu Hureyre’den; [Naklettiğine göre] Huzaa [kabilesi], Mekke Fethi yılında, Beni Leys’ten bir adamı, kendilerinden öldürülen birine karşılık öldürdüler. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e bu haber verildi. Bineğine bindi ve bir hutbe irad etti. Şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah Mekke’den öldürmeyi -veya filleri dedi, Ebu Abdullah (Buhari) şekk etti- men etti (hapsetti). Ve oranın üzerine Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i ve Müminleri musallat kıldı. Dikkat edin! Orası benden önce hiç kimseye helal kılınmadı, benden sonra da hiç kimseye helal kılınmayacaktır. Dikkat edin! Orası bana gündüzün bir saatinde helal kılındı. Dikkat edin! Benim şu saatimde (artık) haramdır. Oranın dikeni koparılmaz, ağacı kesilmez, yitiği (buluntu malı) -ilan edecek (sahibini arayacak) kişi hariç- alınmaz. Kim (velisi) öldürülürse o iki seçenekten en hayırlısını [seçmekte] serbesttir: Ya kendisine diyet ödenir ya da öldürülenin ehli (velisi) kısas ister.” Yemen halkından bir adam geldi ve: “Bana yaz Ey Allah’ın Resulü!” dedi. [Nebi] buyurdu ki: “Ebu filan için yazın.” Kureyş’ten bir adam: “İzhir (otu) hariç Ey Allah’ın Resulü. Çünkü biz onu evlerimizde ve kabirlerimizde kullanıyoruz” dedi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “İzhir hariç, izhir hariç” buyurdu. Ebu Abdullah dedi ki: “Yukâde” kaf iledir (Kısas yapılır). Ebu Abdullah’a (Buhari’ye): “Onun için ne yazdı?” denildi. Dedi ki: “Bu hutbeyi ona yazdı.”