113. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرٌو، قَالَ أَخْبَرَنِي وَهْبُ بْنُ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَخِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ مَا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَحَدٌ أَكْثَرَ حَدِيثًا عَنْهُ مِنِّي، إِلاَّ مَا كَانَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَإِنَّهُ كَانَ يَكْتُبُ وَلاَ أَكْتُبُ. تَابَعَهُ مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Ali b. Abdillah bize tahdis etti, dedi ki: Süfyan bize tahdis etti, dedi ki: Amr bize tahdis etti, dedi ki: Vehb b. Münebbih bana haber verdi; kardeşinden; [o] dedi ki: Ebu Hureyre’yi şöyle derken işittim: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından hiç kimse O’ndan benden daha çok hadis [bilen/rivayet eden] değildir. Ancak Abdullah b. Amr hariç. Çünkü o yazardı, ben yazmazdım.” Ma’mer, Hemmam’dan; Ebu Hureyre’den [rivayetiyle] ona (Amr’a) mutabaat etti.