97. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ ـ هُوَ ابْنُ سَلاَمٍ ـ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيَّانَ، قَالَ قَالَ عَامِرٌ الشَّعْبِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لَهُمْ أَجْرَانِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ، وَآمَنَ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم وَالْعَبْدُ الْمَمْلُوكُ إِذَا أَدَّى حَقَّ اللَّهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ، وَرَجُلٌ كَانَتْ عِنْدَهُ أَمَةٌ {يَطَؤُهَا} فَأَدَّبَهَا، فَأَحْسَنَ تَأْدِيبَهَا، وَعَلَّمَهَا فَأَحْسَنَ تَعْلِيمَهَا، ثُمَّ أَعْتَقَهَا فَتَزَوَّجَهَا، فَلَهُ أَجْرَانِ ". ثُمَّ قَالَ عَامِرٌ أَعْطَيْنَاكَهَا بِغَيْرِ شَىْءٍ، قَدْ كَانَ يُرْكَبُ فِيمَا دُونَهَا إِلَى الْمَدِينَةِ.
Muhammed -ki o İbn Selam'dır- bize haber verdi; Muharibi bize tahdis etti, dedi ki: Salih b. Hayyan bize tahdis etti, dedi ki: Amir eş-Şa'bi dedi ki: Ebu Bürde bana tahdis etti; babasından; [o] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Üç kişi vardır ki onlar için iki ecir vardır: Ehli Kitaptan olup da hem kendi nebisine hem de Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem'e iman eden adam. Allah'ın hakkını ve efendilerinin (mevalisinin) hakkını eda eden köle. Ve yanında [ilişkide bulunduğu] bir cariyesi olup da onu terbiye eden, terbiyesini güzel yapan; ona öğreten, öğretimini güzel yapan; sonra onu azat edip (hürriyetine kavuşturup) onunla evlenen adam. İşte onun için iki ecir vardır.” Sonra Amir [Horasanlı bir adama hitaben] dedi ki: “Biz sana bunu [hadisi] bir karşılık (şey) almadan verdik. Halbuki bundan daha azı (daha küçük bir mesele) için Medine'ye bineklerle gidilirdi (yolculuk yapılırdı).”