1945. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، أَنَّ إِسْمَاعِيلَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَهُ عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ فِي يَوْمٍ حَارٍّ حَتَّى يَضَعَ الرَّجُلُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ مِنْ شِدَّةِ الْحَرِّ، وَمَا فِينَا صَائِمٌ إِلاَّ مَا كَانَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَابْنِ رَوَاحَةَ.
Abdullah b. Yûsuf bize tahdis etti, Yahyâ b. Hamza bize tahdis etti; Abdurrahman b. Yezîd b. Câbir’den; İsmâil b. Ubeydullah’ın kendisine haber verdiğine göre; Ümmü’d-Derdâ’dan, o da Ebû’d-Derdâ radıyallâhu anh’tan [naklen]; şöyle demiştir: Sıcak bir günde, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte bir sefere çıktık; [öyle ki] sıcağın şiddetinden dolayı kişi elini başına koyardı. Aramızda Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ve İbn Revâha’dan başka oruçlu kimse yoktu.