1964. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدٌ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْوِصَالِ، رَحْمَةً لَهُمْ فَقَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ. قَالَ " إِنِّي لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ، إِنِّي يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ لَمْ يَذْكُرْ عُثْمَانُ رَحْمَةً لَهُمْ.
Usmân b. Ebû Şeybe ve Muhammed [b. el-Alâ] bize tahdis ettiler; dediler ki: Abde bize haber verdi; Hişâm b. Urve’den, [o] babasından, o da Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklen]; şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem —onlara merhametinden dolayı (rahmeten lehüm)— visâl (visâl) yapmayı yasakladı. Onlar (Ashâb): “Sen visâl yapıyorsun” dediler. [Nebi] buyurdu ki: “Ben sizin haliniz üzere değilim; zira Rabbim beni yedirir ve içirir.” Ebû Abdullah [Buhârî] şöyle demiştir: Usmân (kendi rivayetinde) “onlara merhametinden dolayı” [ibaresini] zikretmemiştir.