1971. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ مَا صَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا كَامِلاً قَطُّ غَيْرَ رَمَضَانَ، وَيَصُومُ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لاَ وَاللَّهِ لاَ يُفْطِرُ، وَيُفْطِرُ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لاَ وَاللَّهِ لاَ يَصُومُ.
Mûsâ b. İsmâil bize tahdis etti, Ebû Avâne bize tahdis etti; Ebû Bişr’den, [o] Saîd [b. Cübeyr]’den, o da İbn Abbâs radıyallâhu anhumâ’dan [naklen]; şöyle demiştir: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Ramazan’dan başka herhangi bir ayın tamamını asla oruçlu geçirmedi. [Nafile oruca başladığında bazen o kadar çok] oruç tutardı ki, bir kimse: “Vallahi (artık hiç) iftar etmeyecek (oruç açmayacak)” derdi. [Bazen de o kadar çok] oruç açardı ki, bir kimse: “Vallahi (artık hiç) oruç tutmayacak” derdi.