1987. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْتَصُّ مِنَ الأَيَّامِ شَيْئًا قَالَتْ لاَ، كَانَ عَمَلُهُ دِيمَةً، وَأَيُّكُمْ يُطِيقُ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُطِيقُ
Musaddad bize tahdis etti, Yahyâ [b. Saîd el-Kattân] bize tahdis etti; Süfyân’dan, [o] Mansûr’dan, [o] İbrâhim [en-Nehaî]’den, [o] Alkame’den; şöyle demiştir: Âişe radıyallâhu anhâ’ya: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem günlerden herhangi birini (ibadet için) özellikle seçer miydi (yahtassu)?” diye sordum. (Âişe): “Hayır. Onun ameli dâimî [dîme] (istikrarlı bir sağanak yağmur gibi kesintisiz) idi. Zaten hanginiz Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in güç yetirebildiği şeye güç yetirebilir?” dedi.