1989. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ ـ أَوْ قُرِئَ عَلَيْهِ ـ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّاسَ، شَكُّوا فِي صِيَامِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ، فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ بِحِلاَبٍ وَهْوَ وَاقِفٌ فِي الْمَوْقِفِ، فَشَرِبَ مِنْهُ، وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ.
Yahyâ b. Süleyman bize tahdis etti, İbn Vehb bize haber verdi —veya ona (İbn Vehb’e) okundu—; dedi ki: Amr bana haber verdi; Bükeyr’den, [o] Kureyb’den, o da Meymûne radıyallâhu anhâ’dan [naklen]; şöyle demiştir: Arafe günü insanlar Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in oruç tutup tutmadığı hususunda şüpheye düştüler (şekkû). Bunun üzerine o (Meymûne), mevkıf’ta (vakfe yerinde) durmaktayken kendisine bir miktar süt (hilâb) gönderdi, o da insanlar bakmaktayken bundan içti.