2002. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ، فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ، وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ، فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ تَرَكَ يَوْمَ عَاشُورَاءَ، فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ، وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ.
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti; Mâlik’den, [o] Hişâm b. Urve’den, [o] babasından, o da Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklen]; şöyle demiştir: Aşure günü (yevm-i âşûrâ), Câhiliye (Câhiliyye) döneminde Kureyş’in oruç tuttuğu bir gündü. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de bu günde oruç tutardı. Medine’ye geldiğinde de bu günde oruç tuttu ve (başkalarına da) oruç tutmalarını emretti. Ramazan orucu farz kılınınca ise Aşure (orucunu) bıraktı (farz olmaktan çıkardı). Artık dileyen o gün oruç tuttu, dileyen de bıraktı (tutmadı).