2038. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ صَفِيَّةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ. حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ، وَعِنْدَهُ أَزْوَاجُهُ، فَرُحْنَ، فَقَالَ لِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ " لاَ تَعْجَلِي حَتَّى أَنْصَرِفَ مَعَكِ ". وَكَانَ بَيْتُهَا فِي دَارِ أُسَامَةَ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَعَهَا، فَلَقِيَهُ رَجُلاَنِ مِنَ الأَنْصَارِ، فَنَظَرَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَجَازَا وَقَالَ لَهُمَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَعَالَيَا، إِنَّهَا صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَىٍّ ". قَالاَ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنَ الإِنْسَانِ مَجْرَى الدَّمِ، وَإِنِّي خَشِيتُ أَنْ يُلْقِيَ فِي أَنْفُسِكُمَا شَيْئًا ".
Saîd b. Ufeyr bize tahdis etti, el-Leys bize tahdis etti, Abdurrahman b. Hâlid bize tahdis etti; İbn Şihâb’dan, o da Ali b. el-Hüseyn radıyallâhu anhumâ’dan [naklen]; Safiyye’nin kendisine [şöyle] haber verdiğini (söylemiştir). (H) Abdullah b. Muhammed bize tahdis etti, Hişâm bize tahdis etti, Ma’mer bize haber verdi; ez-Zührî’den, o da Ali b. el-Hüseyn’den [naklen]: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem mescidde idi ve hanımları da onun yanındaydı. Onlar (gitmek üzere) ayrıldılar. [Nebi], Safiyye bint Huyay’a: “Seninle beraber dönünceye kadar acele etme” buyurdu. Onun evi, Usâme’nin evindeydi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onunla birlikte (mescidden) çıktı. Derken Ensar’dan (Ensâr) iki adam ona rastladı. Bunlar Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e baktılar, sonra (hızla) geçip gittiler (acezâ). Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onlara: “Buraya gelin! O ancak Safiyye bint Huyay’dır” buyurdu. Onlar: “Sübhânallah! Ey Allah’ın Resûlü!” dediler. [Nebi] şöyle buyurdu: “Şüphesiz ki şeytan (Şeytân), insanın içinde kanın aktığı yerlerde (mecrâ’d-dem) akar. Ben onun, nefislerinize [enfisikumâ] (kötü) bir şey atmasından korktum.”