2053. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ عَهِدَ إِلَى أَخِيهِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّ ابْنَ وَلِيدَةِ زَمْعَةَ مِنِّي فَاقْبِضْهُ. قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ عَامَ الْفَتْحِ أَخَذَهُ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَقَالَ ابْنُ أَخِي، قَدْ عَهِدَ إِلَىَّ فِيهِ. فَقَامَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ، فَقَالَ أَخِي، وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي، وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ. فَتَسَاوَقَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ابْنُ أَخِي، كَانَ قَدْ عَهِدَ إِلَىَّ فِيهِ. فَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي، وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ بْنَ زَمْعَةَ ". ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ، وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ ". ثُمَّ قَالَ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " احْتَجِبِي مِنْهُ ". لِمَا رَأَى مِنْ شَبَهِهِ بِعُتْبَةَ، فَمَا رَآهَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ.
Yahyâ b. Kazaa’ bize tahdis etti, Mâlik bize tahdis etti; İbn Şihâb’dan, [o] Urve b. ez-Zübeyr’den, o da Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklen]; şöyle demiştir: Utbe b. Ebû Vakkâs, kardeşi Sa’d b. Ebû Vakkâs’a: “Zem’a’nın cariyesinin (velîde) oğlu bendedir, onu teslim al” diye vasiyet etmişti. Mekke’nin Fethi (Feth) yılı olunca, Sa’d b. Ebû Vakkâs o [çocuğu] alarak: “Bu kardeşimin oğludur; o bu hususta bana vasiyette bulunmuştu” dedi. Abd b. Zem’a ayağa kalkıp: “O benim kardeşimdir ve babamın cariyesinin oğludur, onun yatağında (firâş) doğmuştur” dedi. Birbirleriyle tartışarak soluğu Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanında aldılar. Sa’d: “Ey Allah’ın Resûlü! Bu kardeşimin oğludur, o bu hususta bana vasiyette bulunmuştu” dedi. Abd b. Zem’a ise: “O benim kardeşimdir ve babamın cariyesinin oğludur, onun yatağında doğmuştur” diyerek [sözünü tekrar etti]. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “O senindir ey Abd b. Zem’a!” buyurdu. Sonra Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem [şu genel kaideyi] ifade etti: “Çocuk (kimin) yatağında (doğmuşsa onundur) (el-veledu li’l-firâş); zina edene ise mahrumiyet (taş) vardır (ve li’l-âhir el-hacer).” Daha sonra Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem eşi Sevde bint Zem’a’ya: “(Ey Sevde!) Onun karşısında örtün [hicaba gir]” buyurdu. Bunu, [çocuğun] Utbe’ye olan benzerliğini gördüğü için (ihtiyat olarak) söylemişti. O [çocuk] vefat edinceye kadar (bir daha) Sevde’yi görmedi.