2056. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ شُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الرَّجُلُ يَجِدُ فِي الصَّلاَةِ شَيْئًا، أَيَقْطَعُ الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ، حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا ". وَقَالَ ابْنُ أَبِي حَفْصَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ لاَ وُضُوءَ إِلاَّ فِيمَا وَجَدْتَ الرِّيحَ أَوْ سَمِعْتَ الصَّوْتَ.
Ebû Nuaym bize tahdis etti, İbn Uyeyne bize tahdis etti; Zührî'den; [o] Abbâd b. Temîm'den; [o da] amcasından; şöyle dedi: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'e, namazda kendisinden bir şey (abdest bozulması şüphesi) hisseden adam şikâyet edildi (soruldu); namazı kessin mi? Buyurdu ki: "Hayır, bir ses işitinceye yahut bir koku hissedinceye kadar [namazı kesmesin]." İbn Ebî Hafsa da Zührî'den şöyle rivayet etti: "Koku duyduğun veya ses işittiğin durumlar dışında abdest gerekmez."