2062. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، أَنَّ أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ، اسْتَأْذَنَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُ، وَكَأَنَّهُ كَانَ مَشْغُولاً فَرَجَعَ أَبُو مُوسَى، فَفَرَغَ عُمَرُ فَقَالَ أَلَمْ أَسْمَعْ صَوْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ ائْذَنُوا لَهُ قِيلَ قَدْ رَجَعَ. فَدَعَاهُ. فَقَالَ كُنَّا نُؤْمَرُ بِذَلِكَ. فَقَالَ تَأْتِينِي عَلَى ذَلِكَ بِالْبَيِّنَةِ. فَانْطَلَقَ إِلَى مَجْلِسِ الأَنْصَارِ، فَسَأَلَهُمْ. فَقَالُوا لاَ يَشْهَدُ لَكَ عَلَى هَذَا إِلاَّ أَصْغَرُنَا أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ. فَذَهَبَ بِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ. فَقَالَ عُمَرُ أَخَفِيَ عَلَىَّ مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَلْهَانِي الصَّفْقُ بِالأَسْوَاقِ. يَعْنِي الْخُرُوجَ إِلَى تِجَارَةٍ.
Muhammed b. Selâm bize tahdis etti, Mahled b. Yezîd bize haber verdi, İbn Cüreyc bize haber verdi; Atâ [b. Ebû Rebâh]’dan, [o] Ubeyd b. Umeyr’den [naklen]. Ebû Mûsâ el-Eş’arî, Ömer b. el-Hattâb radıyallâhu anh’ın yanına girmek için izin istedi (iste’zene); [Ömer] meşgul olduğu için ona izin verilmedi. Bunun üzerine Ebû Mûsâ geri döndü. Ömer (işini) bitirince: “Abdullah b. Kays’ın (Ebû Mûsâ’nın) sesini duymamış mıydım? Ona izin verin!” dedi. Ona: “O geri döndü” denildi. Bunun üzerine [Ömer] onu çağırdı. [Ebû Mûsâ]: “Biz bununla emrolunmuştuk (üç defa izin isteyip verilmezse dönmekle)” dedi. Ömer: “Buna dair bana bir delil (beyyine) getirmelisin!” dedi. [Ebû Mûsâ] Ensar’ın (Ensâr) yanına gidip onlara sordu. Onlar: “Buna ancak en küçüğümüz olan Ebû Saîd el-Hudrî [senin lehine] şahitlik eder” dediler. Bunun üzerine Ebû Saîd el-Hudrî’yi [yanına alıp Ömer’e] götürdü. Ömer şöyle dedi: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in emrinden bir şey bana gizli mi kaldı? Çarşılardaki alışveriş [ve ticaretle] meşguliyet (elhenî’s-safku bi’l-esvâk) beni alıkoymuş! —Yani ticaret yapmak için [çarşıya] çıkmayı kasdediyor.—”