2120. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي السُّوقِ، فَقَالَ رَجُلٌ يَا أَبَا الْقَاسِمِ. فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّمَا دَعَوْتُ هَذَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " سَمُّوا بِاسْمِي، وَلاَ تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي ".
Âdem b. Ebû İyâs bize tahdis etti, Şu’be bize tahdis etti; Humeyd et-Tavîl’den, o da Enes b. Mâlik radıyallâhu anh’tan [naklen]; şöyle demiştir: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem çarşıda/pazarda (sûk) iken bir adam: “Ey Ebû’l-Kāsım!” diye seslendi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona doğru döndü. [Meğer o başkasına seslenmişti ve]: “Ben sadece şu adama seslendim” dedi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “Benim ismimle isimlenin (semmû bi-ismî) fakat benim künyemle [künyelenmeyin] künye almayın (velâ tekennû bi-kunyetî)!” buyurdu.