2275. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، حَدَّثَنَا خَبَّابٌ، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً قَيْنًا فَعَمِلْتُ لِلْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ فَاجْتَمَعَ لِي عِنْدَهُ فَأَتَيْتُهُ أَتَقَاضَاهُ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ لاَ أَقْضِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ. فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ فَلاَ. قَالَ وَإِنِّي لَمَيِّتٌ ثُمَّ مَبْعُوثٌ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ فَإِنَّهُ سَيَكُونُ لِي ثَمَّ مَالٌ وَوَلَدٌ فَأَقْضِيكَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا}
Ömer b. Hafs bize tahdis etti, [o] dedi ki: Babam bize tahdis etti, [o] dedi ki: el-A’meş bize tahdis etti. [O] Müslim’den; [o] Mesrûk’tan [naklederek şöyle dedi]: Habbâb bize [şöyle] tahdis etti: “Ben demirci bir adamdım. el-Âs b. Vâil için [iş] yaptım ve ondan alacağım birikti. Hakkımı istemek için ona gittiğimde: ‘Vallahi, sen Muhammed’i inkâr etmedikçe sana [borcumu] ödemem’ dedi. Ben de: ‘Hayır, vallahi sen ölüp sonra diriltilinceye kadar [yine de onu inkâr etmem]’ dedim. [el-Âs]: ‘Ben gerçekten ölecek, sonra da diriltilecek miyim?’ diye sordu. ‘Evet’ dedim. Bunun üzerine o: ‘O halde [diriltildiğimde] orada benim malım ve çocuğum olacak, o zaman sana öderim’ dedi. Bunun üzerine Allah Teâlâ: { أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا } ‘Ayetlerimizi inkâr eden ve “Bana mutlaka mal ve çocuk verilecektir” diyen o adamı gördün mü?’ (Meryem, 77) [ayetini] indirdi.”