2391. Hadis
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَاتَ رَجُلٌ، فَقِيلَ لَهُ قَالَ كُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ، فَأَتَجَوَّزُ عَنِ الْمُوسِرِ، وَأُخَفِّفُ عَنِ الْمُعْسِرِ، فَغُفِرَ لَهُ ". قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ سَمِعْتُهُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Müslim bize tahdis etti, [o] dedi ki: Şu’be bize tahdis etti. [O] Abdülmelik’ten; [o] Rib’î’den; [o da] Huzeyfe radıyallâhu anh’dan [naklederek] şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyurken işittim: “Bir adam vefat etti, [kabirde] ona: ‘[Dünyada ne yaptın?]’ denildi. O: ‘İnsanlarla alışveriş yapardım; hali vakti yerinde olanlara (mûsir) müsamaha gösterir, darda olanların (mu’sir) ise [borçlarını] hafifletirdim’ dedi. Bunun üzerine o bağışlandı.” Ebû Mes’ûd [da]: “Bunu ben de Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den işittim” dedi.