2532. Hadis
حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ وَمَعَهُ غُلاَمُهُ وَهْوَ يَطْلُبُ الإِسْلاَمَ، فَأَضَلَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ بِهَذَا، وَقَالَ أَمَا إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّهُ لِلَّهِ.
Şihâb b. Abbâd bize tahdis etti, [o] dedi ki: İbrâhîm b. Humeyd bize tahdis etti. [O] İsmâîl’den; [o] Kays’tan [nakletti]. [Kays] şöyle dedi: “Ebû Hüreyre radıyallâhu anh, beraberinde kölesi olduğu halde Müslüman olmak için geldiğinde, [yolda] her biri diğerini kaybetti.” [Kays] bu [olayı yukarısı gibi] nakletti ve [Ebû Hüreyre’nin]: “Şahit olmanı isterim ki o [artık] Allah rızası içindir (hürdür)” dediğini zikretti.