2610. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ كَانَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَكَانَ عَلَى بَكْرٍ لِعُمَرَ صَعْبٍ، فَكَانَ يَتَقَدَّمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُ أَبُوهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ لاَ يَتَقَدَّمِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَحَدٌ. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِعْنِيهِ ". فَقَالَ عُمَرُ هُوَ لَكَ. فَاشْتَرَاهُ ثُمَّ قَالَ " هُوَ لَكَ يَا عَبْدَ اللَّهِ، فَاصْنَعْ بِهِ مَا شِئْتَ ".
Abdullah b. Muhammed bize tahdis etti. [Dedi ki]: İbn Uyeyne bize tahdis etti. [O] Amr'dan, [o] İbn Ömer'den —radıyallahu anhumâ— [nakletti] ki; O, Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— ile birlikte bir yolculuktaydı. Ömer'e ait zor [hırçın] bir deve üzerinde bulunuyordu. [Deve] Nebi'nin —sallallâhu aleyhi ve sellem— önüne geçiyordu. Babası [Ömer] diyordu ki: “Ey Abdullah! Kimse Nebi'nin —sallallâhu aleyhi ve sellem— önüne geçmesin!” Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem— ona [Ömer'e]: “Onu bana sat,” buyurdu. Ömer: “O senindir,” dedi. [Nebi] onu satın aldı; sonra [İbn Ömer'e] şöyle buyurdu: “O senindir ey Abdullah! Onunla dilediğini yap.”